verahospersinindia, 11 april 2012
India , Pondicherry 36°

Tsunami?!

Lieve allemaal,

Sorry sorry sorry dat ik zolang niks meer heb geschreven. Ik heb het de afgelopen maanden gewoon zo naar mijn zin gehad, lekker genieten zonder zorgen. Tot vandaag. Jullie zullen vast wel gehoord hebben van de zware aardbeving in Indonesie. Maar ze hadden ook gewaarschuwd voor een tsunami die (onder andere) Pondicherry zou treffen. Gelukkig waren Joep en ik die dag naar Yelagiri Hills vertrokken. Dat is een dorpje dat op 1500 meter hoogte ligt. Maar ondanks dat wij veilig waren heb ik toch wel een paar uur in angst gezeten. Bang voor de schade die de tsunami zou aanrichten en of de jongens wel veilig zijn.
Maar gelukkig, na veel te hebben gebeden, was er om 8 uur 's avonds nog geen teken van een tsunami en was de waarschuwing ingetrokken. Heel erg opgelucht zijn we terug naar Chennai gegaan. Daar logeren we een paar dagen om een paar andere projecten te bezoeken. Zo gaan Joep en ik morgen naar twee andere projecten hier in Chennai.
En overmorgen gaan we weer naar onze jongens in Pondicherry.

Er is zoveel gebeurd sinds mijn laatste update. Zo zijn we vorige maand met alle jongens een dagje uit geweest. De jongens hadden er heel veel zin in (ze praatten er al weken van te voren over). We vertrokken om 4 uur 's nachts met de bus en waren om half 12 's avonds weer terug. We hebben een paar tempels en kerken bezocht en we zijn naar het strand geweest. Maar het leukste vond ik misschien wel in de bus zitten. Elke keer ging de muziek aan en begonnen de jongens te zingen en te dansen. Ook de oudere jongens, het was echt ontzettend leuk om te zien.

Verder had ik een beetje moeite met bedenken waar ik mijn sponsorgeld aan kon besteden. Ik had het aan de father gevraagd en hij kwam met het idee om 2 tv's voor de jongens te kopen. Eentje voor op de Boys Home en eentje voor op de Transit School. Ik zei dat ik erover na zou denken, maar ik vond het al meteen een stom idee. Het zou betekenen dat het grootste deel van mijn sponsorgeld uit zou gaan naar iets wat de jongens niet echt nodig hebben. Maar nadat ik de tv's in de winkel heb gezien (ze waren wel mooi) en ik er nog lang over na heb gedacht heb ik toch 'ja' gezegd. De tv's waren samen 800 euro. Dit zou betekenen dat ik nog 200 euro over zou houden voor andere dingen.
Bovendien hebben de jongens aan dingen als boeken en schriften al genoeg en een tv is natuurlijk iets waar ze heel lang plezier van hebben. Dus ik hoop dat de sponsors die dit lezen zich er een beetje in kunnen vinden, de jongens waren er in ieder geval heel blij mee. Er werd zelfs een officiele overhandiging gehouden waarbij ik een lintje mocht doorknippen.
Joep en ik hebben ons ook nog nuttig gemaakt door de kamer op de Boys Home waar de tv nu staat te verfen. Ik zal snel proberen foto's erop te zetten.

Het is echt ongelooflijk hoe snel de tijd voorbij vliegt. De jongens hebben al bijna zomervakantie en omdat ze bijna allemaal naar huis gaan is de 19e al het afscheid. De meesten gaan de 20e weg, anderen 25 april en de oudste jongens de 30e. Ik weet zeker dat het afscheid heel moeilijk gaat worden, omdat ik de jongens heel erg ga missen. Dus ik ga nog lekker genieten van de laatste dagen die ik met ze door kan brengen. En voor ik het weet zit ik in het vliegtuig terug naar Nederland. Dan zie ik mijn lieve vrienden en familie weer. Daar kijk ik heel erg naar uit want jullie worden gemist!

Heel veel liefs!

Naar Vera in India bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl